Archiwum: January, 2010
Budowa gitary i dźwięki akustyczne

Budowa gitary jest uzależniona od rodzaju wykorzystanych materiałów i pudła rezonansowego, co ma decydujący wpływ na brzmienie instrumentu. Płytę wierzchnią pudła jakie posiada gitara wykonuje się z drewna o najwyższych własnościach rezonujących, tu z reguły używa się świerku i cedru. Nadaje się to tego przedmiotu jedynie drewno o drobnych słojach i całkowicie suche. Wnętrze pudła rezonansowego jest ożebrowane dla wzmocnienia konstrukcji i mające duży wpływ na czyste brzmienie instrumentu. W pycie wierzchniej wycina się otwór rezonansowy wokół którego wykonuje się ozdobną rozetę a bok oraz tył pudła wykonuje się zazwyczaj z jednej lub dwóch sklejonych listew. Same struny jakie posiada gitara wydają bardzo cichy dźwięk i dopiero żeby uzyskać wystarczającą głośność, wibracje są wzmacniane mechanicznie pudłem rezonansowym lub elektronicznie. Stąd główny podział gitar na gitary akustyczne i gitary elektryczne.
W gitarach akustycznych drgania strun są przenoszone przez mostek do płyty wierzchniej a płyta ta, zazwyczaj wykonana ze sprężystego drewna takiego jak świerk i cedr, wprawia w drgania powietrze produkując dźwięk. W gitarach elektrycznych przetworniki zamieniają drgania strun na sygnał elektryczny, który jest później wzmacniany przez wzmacniacz i emitowany przez głośniki, nie ma tu zastosowania pudła rezonansowego, ponieważ zastępuje go wzmacniacz. Gitara akustyczna wywodzi się od gitary klasycznej a głównym powodem powstania tego typu gitary było użycie metalowych strun. Z tego powodu konstrukcja gitary musiała być mocniejsza aby wytrzymać siłę naciągu metalowych strun, które wydają mocniejszy, metaliczny dźwięk. Pudło rezonansowe w gitarze akustycznej jest większe aby jeszcze bardziej wzmocnić dynamikę dźwięku. Wąska szyjka i głębokie wcięcie w pudle umożliwia granie wysokich dźwięków potrzebnych przy graniu partii solowych. Gitara akustyczna jest przeznaczona głównie do grania akordami jako instrument akompaniujący a gra się przede wszystkim kostką.
Budowa gitary i jej odmiany.

Gitara jest instrumentem muzycznym z grupy strunowych szarpanych z pudłem rezonansowym, gryfem i progami na podstrunnicy. Przeważnie ma sześć strun, lecz można spotkać również gitary z 4, 5, 7, 8, 10 oraz 12 strunami. Instrument ten odgrywa ważną rolę w muzyce takiej jak blues, country, flamenco, rock oraz w wielu znanych formach popu. Instrument ten transponuje o oktawę w dół, co oznacza, że wszystkie dźwięki zapisane w nutach brzmią na gitarze oktawę niżej, na przykład najniższa struna to E wielkie, a zapis nutowy jest wykonywany w kluczu wiolinowym jako e małe.
Gitara jest wykonywana i naprawiana przez lutników, a obecnie w coraz większym stopniu maszynowo, jednak najlepszej jakości instrumenty są nadal wykonywane ręcznie bądź z dużym udziałem człowieka w procesie tworzenia. Muzyk, który gra na gitarze to gitarzysta a muzyk grający na gitarze basowej to basista ewentualnie gitarzysta basowy. Na gitarze gra się palcami, opuszkami i paznokciami albo samymi opuszkami lub specjalną kostką do gry. Kostka jest przeznaczona głównie do gry na gitarze z metalowymi strunami, czyli akustycznej lub elektrycznej. Istnieją również tak zwane “pazurki” zrobione z metalu lub tworzywa sztucznego, które nakłada się na palce aby szarpać za struny. Możliwe jest też granie jednocześnie kostką i palcami, co nazywa się techniką hybrydową. Bardzo ważnym elementem tego instrumentu są struny, które dawniej wykonywane były z preparowanych zwierzęcych jelit a współcześnie używa się najczęściej strun nylonowych i stalowych. Strun nylonowych standardowo używa się w gitarach klasycznych a strun stalowych używa się w pozostałych typach gitar. Sporadycznie można stosować również struny wykonane z innych materiałów lub ich połączeń, czym są na przykład struny stalowo-jedwabne. Dostępne są również na rynku gitary dwunastostrunowe, w których każda struna jest zdwojona a dwie najwyższe struny strojone są unisono, a pozostałe w interwale oktawy. Gitary siedmiostrunowe występują w rosyjskiej i meksykańskiej muzyce ludowej.
