Posts Tagged ‘budowa’
Budowa gitary i dźwięki akustyczne

Budowa gitary jest uzależniona od rodzaju wykorzystanych materiałów i pudła rezonansowego, co ma decydujący wpływ na brzmienie instrumentu. Płytę wierzchnią pudła jakie posiada gitara wykonuje się z drewna o najwyższych własnościach rezonujących, tu z reguły używa się świerku i cedru. Nadaje się to tego przedmiotu jedynie drewno o drobnych słojach i całkowicie suche. Wnętrze pudła rezonansowego jest ożebrowane dla wzmocnienia konstrukcji i mające duży wpływ na czyste brzmienie instrumentu. W pycie wierzchniej wycina się otwór rezonansowy wokół którego wykonuje się ozdobną rozetę a bok oraz tył pudła wykonuje się zazwyczaj z jednej lub dwóch sklejonych listew. Same struny jakie posiada gitara wydają bardzo cichy dźwięk i dopiero żeby uzyskać wystarczającą głośność, wibracje są wzmacniane mechanicznie pudłem rezonansowym lub elektronicznie. Stąd główny podział gitar na gitary akustyczne i gitary elektryczne.
W gitarach akustycznych drgania strun są przenoszone przez mostek do płyty wierzchniej a płyta ta, zazwyczaj wykonana ze sprężystego drewna takiego jak świerk i cedr, wprawia w drgania powietrze produkując dźwięk. W gitarach elektrycznych przetworniki zamieniają drgania strun na sygnał elektryczny, który jest później wzmacniany przez wzmacniacz i emitowany przez głośniki, nie ma tu zastosowania pudła rezonansowego, ponieważ zastępuje go wzmacniacz. Gitara akustyczna wywodzi się od gitary klasycznej a głównym powodem powstania tego typu gitary było użycie metalowych strun. Z tego powodu konstrukcja gitary musiała być mocniejsza aby wytrzymać siłę naciągu metalowych strun, które wydają mocniejszy, metaliczny dźwięk. Pudło rezonansowe w gitarze akustycznej jest większe aby jeszcze bardziej wzmocnić dynamikę dźwięku. Wąska szyjka i głębokie wcięcie w pudle umożliwia granie wysokich dźwięków potrzebnych przy graniu partii solowych. Gitara akustyczna jest przeznaczona głównie do grania akordami jako instrument akompaniujący a gra się przede wszystkim kostką.
Wpływy jazzu i proces jego powstania

Jazz powstał na drodze złożonego, wielofazowego procesu, w którym można wyróżnić etap rozwoju afrykańskiej muzyki ludowej i włączenia do niej elementów muzyki amerykańsko-europejskiej. Wyodrębniania się gatunki muzyczne stanowiące źródła jazzu, którymi są negro spirituals, plantation songs, blues, ragtime, które wpływają na tworzenie się nowego nurtu muzycznego w końcu dziewiętnastego wieku. Ludność afrykańska, jak wiadomo była sprowadzona do Ameryki Północnej już w wieku szesnastym i siedemnastym. Muzyka tej ludności towarzyszyła ekstatycznym obrzędom, tańcom oraz zajęciom codziennym.
Ze względu na warunki życia i korzenie tworzenie tej muzyki było proste, ponieważ miała ona przede wszystkim charakter wokalny, gdzie często posługiwano się falsetem, a wszystko to przy nieskomplikowanej melodyce. Powszechnie stosowana w niej była heterofonia, która jest formą wykonawczą tak zwanego call-and-response, czyli zawołania lub pytania głosu solowego i odpowiedzi chóru.
Na pieśni afrykańskie czy tworzone przez czarnoskórych innych narodowości w danym okresie wywierała też duży wpływ hymnodia protestancka, a w niektórych rejonach muzyka francuska oraz hiszpańska. Wpływy, jakie wniosła do jazzu muzyka protestancka to przede wszystkim hymny i psalmy, zawarte w śpiewnikach tekstowych lub zawierających też melodie opracowane na wiele głosów. W wieku dziewiętnastym z tej syntezy w muzyce czarnej ludności Stanów Zjednoczonych wyklarowały się nowe style i gatunki muzyczne, kluczowe dla genezy jazzu takie jak white spirituals, obejmujące religious ballads, folk-hymns i revival spirituals oraz negro spirituals, obejmujące takie odłamy jak ring-shout, song-sermons, jubilee, spiritual mellows i gospel songs, które razem z plantation songs weszły w skład kultury tak czarnych, jak i białych Południa.
Kolejne gatunki, które czerpią z jazzu to trudne do zdefiniowania blues i ragtime. Ragtime powstał jako przeniesienie na fortepian stylu gry na banjo, który charakteryzuje się rytmem krzyżującym się lub synkopowanym oraz w odróżnieniu do pozostałych może być zapisywany nutowo. Blues natomiast charakteryzuje się nastrojowością, wywodzącą się ze spirituals oraz zawołań i odpowiedzi czy zawodzeń charakterystycznych dla udziału chóru.