Posts Tagged ‘czarni’
Be bop
November 9th, 2009 | 
Wielu spośród nas bardzo lubi słuchać jazzu, który obejmuje bardzo dużo różnych odmian, gatunków muzyki. Historia jazzu jest bardzo długa. W przeciągu wielu lat wyodrębniło się, więc wiele rodzajów tej muzyki. Niewątpliwie z jazzem związany jest Be bop. W latach 1942- 45 grupa muzyków murzyñskich grająca w klubach Nowego Jorkom językiem ekstrawaganckim u zaczęła improwizować popularne teksty stosując dziwne akordy i „poszarpane” frazy melodyczne. Zamiast tekstu zaczęli śpiewać nic nieznaczące sylaby. Muzycy Ci odznaczali się swoim ekstrawaganckim ubiorem i tylko otaczającą ich garstka fanów. W prasie pisano o nich, że są dziwakami narkomanami. Brak poparcia i uznania sprawił, że kilku pionierów be- bopu faktycznie stało się narkomanami.
Najwybitniejszym twórcą tego stylu był Charlie Parker.
Był indywidualnością pełną kompleksów konfliktów wewnętrznych. To on w małych zespołach w klubach wraz z nieliczną grupa muzyków tworzył podstawy tego nowego stylu. Inni bardzo znani przedstawiciele be- bopu to między innymi Dizzy Gillespie, Thelonious Monk i Lucky Thompson. Wielu z pionierów tego stylu poszło własną drogą i tworzyło big- bandy czy inne zespoły w celach zarobkowych.
Ta odmiana jazzu dawała im, bowiem nieograniczone pole do rozwoju indywidualnego. Be- bop dał początek jazzowi nowoczesnemu. Następny gatunek jazzu to Soul- jazz który nawiązuje do kultowej i obrzędowej muzyki wokalnej Murzynów, do pieśni kościelnych, żebraczych ludowych. Nie eksperymentuje, lecz skłania się ku bluesowi i szuka ładunku emocjonalnego w rytmie i melodii. Rozwój i popularność tego stylu przypada głownie na lata 60-te XX wieku. Głowni przedstawiciele to – Areta Franklin, zespół Sweet Inspiratins, Diana Ross i zespół wokalny The Supremes. Kolejny gatunek to Free- jazz który rozwinął się w latach 60-tych XX wieku. Za twórcę uważa się Ornette Colemana, który uprawiał nieskrępowana niczym improwizacje. Sięgał do motywów ludowych a także do skrajnej abstrakcji. Istotę free jazzu stanowi wykorzystywanie przez kompozytorów środków takich, jakie w danej chwili są mu potrzebne lub najbardziej się mu podobają. Charakterystyczne cech tego stylu to swobodność harmoniczna, intensywność wyrazu, zgrzyty, szmery w palecie dźwięków, polirytmiczność.
Kategoria Style muzyczne | 
Tagi: Be bop, czarni, ekstrawagancja, fani, gatunki, jazz, jazzu, rodzaje, sylaby | 
JAZZ
November 1st, 2009 |
Jazz narodził się na początku dwudziestego wieku w Nowym Orleanie i innych południowych stanach Ameryki Północnej w anglojęzycznych dzielnicach murzyñskich. Wywodzi się z bluesa opartego na wiejskich pieśniach czarnych niewolników pracujących na plantacjach, pieśni religijnych, fortepianowej muzyki synkopowej i pieśni ludowych. Powstanie jazzu otoczone było legendami związanymi z Afryką o rytuałach i obrzędach tam panujących. Pogląd, że jazz pochodzi z Afryki był bardzo rozpowszechniony jednak badania etnograficzne nie wykryły żadnych bezpośrednich pokrewieñstw pomiędzy muzyką ludową Afryki a folklorem murzyñskim USA.
Nie odnaleziono żadnych wspólnych melodii, które by w nich występowały. Z kolei Nowy Orlean, jako port stanowił źródło stałego dopływu nowych sił ludzkich z Afryki.
Tam nastąpiło zetknięcie kultury europejskiej z murzyñską i być może właśnie z tych powodów tam właśnie narodził się jazz. Tak, więc to Nowy Orlean był i jest kolebką jazzu. Słowo jazz w okresie historii zmieniało swoje znaczenie. W Europie w okresie międzywojennym oznaczało muzykę taneczną pochodzenia amerykañskiego wykonywana w nocnych klubach przy pomocy perkusji i saksofonu. Nieco później utożsamiało się go z muzyką wykonywaną przez orkiestry taneczne na dansingu. Obecnie rozumiany jest, jako połączenie muzyki zachodnioafrykañskiej i europejsko-amerykañskiej. Stanowi on także połączenie muzyki ludowej, artystycznej i rozrywkowej. Charakteryzuje improwizacją, aranżacją i synkopowanym rytmem. Z biegiem lat jazz przechodził liczne przeobrażenia, średnio, co 15 lat zmieniał się jego styl. Zmianie ulegała jego forma, harmonika melodyka instrumentacja. Zawsze nowy styl przeciwstawiany był staremu. Jazz dzielił się na różne gatunki następnie łączyły się one, po czym znowu mieszały. W rezultacie ustalono, iż, do jazzu zalicza się wiele spokrewnionych ze sobą rodzajów muzyki. Do tradycyjnego jazzu zalicza się ragtime, jazz nowoorleañski, dixieland. Typowy zespół to klarnet, puzon, saksofon, banjo, perkusja później fortepian i kontrabas. Głos wokalisty jazzowego jazzowego upodabnia się do dźwięku instrumentów. Jest to tak zwany scat. Za jego twórcę uważa się wybitnego trębacza i śpiewaka Louisa Armstronga.
