Był indywidualnością pełną kompleksów konfliktów wewnętrznych. To on w małych zespołach w klubach wraz z nieliczną grupa muzyków tworzył podstawy tego nowego stylu. Inni bardzo znani przedstawiciele be- bopu to między innymi Dizzy Gillespie, Thelonious Monk i Lucky Thompson. Wielu z pionierów tego stylu poszło własną drogą i tworzyło big- bandy czy inne zespoły w celach zarobkowych.

Ta odmiana jazzu dawała im, bowiem nieograniczone pole do rozwoju indywidualnego. Be- bop dał początek jazzowi nowoczesnemu. Następny gatunek jazzu to Soul- jazz który nawiązuje do kultowej i obrzędowej muzyki wokalnej Murzynów, do pieśni kościelnych, żebraczych ludowych. Nie eksperymentuje, lecz skłania się ku bluesowi i szuka ładunku emocjonalnego w rytmie i melodii. Rozwój i popularność tego stylu przypada głownie na lata 60-te XX wieku. Głowni przedstawiciele to – Areta Franklin, zespół Sweet Inspiratins, Diana Ross i zespół wokalny The Supremes. Kolejny gatunek to Free- jazz który rozwinął się w latach 60-tych XX wieku. Za twórcę uważa się Ornette Colemana, który uprawiał nieskrępowana niczym improwizacje. Sięgał do motywów ludowych a także do skrajnej abstrakcji. Istotę free jazzu stanowi wykorzystywanie przez kompozytorów środków takich, jakie w danej chwili są mu potrzebne lub najbardziej się mu podobają. Charakterystyczne cech tego stylu to swobodność harmoniczna, intensywność wyrazu, zgrzyty, szmery w palecie dźwięków, polirytmiczność.

Nie odnaleziono żadnych wspólnych melodii, które by w nich występowały. Z kolei Nowy Orlean, jako port stanowił źródło stałego dopływu nowych sił ludzkich z Afryki.

Tam nastąpiło zetknięcie kultury europejskiej z murzyñską i być może właśnie z tych powodów tam właśnie narodził się jazz. Tak, więc to Nowy Orlean był i jest kolebką jazzu. Słowo jazz w okresie historii zmieniało swoje znaczenie. W Europie w okresie międzywojennym oznaczało muzykę taneczną pochodzenia amerykañskiego wykonywana w nocnych klubach przy pomocy perkusji i saksofonu. Nieco później utożsamiało się go z muzyką wykonywaną przez orkiestry taneczne na dansingu. Obecnie rozumiany jest, jako połączenie muzyki zachodnioafrykañskiej i europejsko-amerykañskiej. Stanowi on także połączenie muzyki ludowej, artystycznej i rozrywkowej. Charakteryzuje improwizacją, aranżacją i synkopowanym rytmem. Z biegiem lat jazz przechodził liczne przeobrażenia, średnio, co 15 lat zmieniał się jego styl. Zmianie ulegała jego forma, harmonika melodyka instrumentacja. Zawsze nowy styl przeciwstawiany był staremu. Jazz dzielił się na różne gatunki następnie łączyły się one, po czym znowu mieszały. W rezultacie ustalono, iż, do jazzu zalicza się wiele spokrewnionych ze sobą rodzajów muzyki. Do tradycyjnego jazzu zalicza się ragtime, jazz nowoorleañski, dixieland. Typowy zespół to klarnet, puzon, saksofon, banjo, perkusja później fortepian i kontrabas. Głos wokalisty jazzowego jazzowego upodabnia się do dźwięku instrumentów. Jest to tak zwany scat. Za jego twórcę uważa się wybitnego trębacza i śpiewaka Louisa Armstronga.

Przede wszystkim wywodzą się one z charakteru religijnego całej muzyki. Jazz to piękna odmiana muzyki, przy której można się doskonale bawić spędzić wolny czas. Obecnie powstaje bardzo dużo klubów jazzowych, które bardzo często organizują koncerty, znanych i tych mniej znanych grup jazz ‘owych. W większych miastach takie kluby już dawno powstały, od dawna zrzeszają wielkich fanów, który standardowo w każdy weekend dzielnie odwiedzają swoją ulubioną miejscówkę, gdzie mogą spędzić wolny czas Każdego razem ze swoimi znajomymi.

W każdy weekend są organizowane meetingi gdzie młodzi artyści jazzowi prezentują swój jazz. W naszym kraju coraz większą popularność zdobywają festiwale jazzowe, które przywołują bardzo wielu fanów z najodleglejszych rejonów kraju jak i zagranicy. W muzyce jazzowej jest o tyle łatwiej, że muzycy grają bez udziału nut, ich muzyka i melodie płyną prosto z serca, na miejscu wymyślają nowe brzmienia. Do powstawania muzyki jazzowej często wykorzystywany jest saksofon oraz trąbka. Muzyka taka jest bardzo oryginalna, charakteryzuje czarny styl, ale pomimo to chętnie i bardzo popularny jest wśród ludzi o innych kolorach skóry. Muzyka jazzowa jest ogólnie bardzo popularna wśród młodych artystów, którzy chcą być oryginalni. W dzisiejszych czasach jazz zmienił swoje oblicze nie jest to bowiem ten sam jazz, który był przed laty. Obecnie standard związany z jazzem ustąpił szeroko rozumianej rutynie, która wzięła górę nad wirtuozerią, jaka miała miejsce przed laty. Chodzi tutaj o wirtuozerie, gdyż muzycy uprawiający jazz to byli przede wszystkim wirtuozi muzyki jaką niewątpliwie jest jazz. Jazz jest muzyką czarnych, co niewątpliwie ma swoje odniesienie w stosunku do standardu uprawiania jazzu. W naszym kraju istnieje niewielka grupa muzyków, którzy w sposób bardzo dobry naśladują dawnych muzyków oraz którzy tworzą własny jazz.