Ta gitara posiadała większe pudło rezonansowe niż instrumenty dotychczas używane oraz belkowanie w kształcie wachlarza, co podniosło siłę i poprawiło barwę brzmienia tego instrumentu. Gitara klasyczna wyposażona jest w miękkie struny, dawniej wykonywane z preparowanych jelit zwierzęcych a następnie począwszy od 1946 roku strun wykonanych z nylonu. Gitara klasyczna jest instrumentem stosunkowo cichym, dlatego rzadko używana w grze zespołowej i najczęściej służy jako instrument do akompaniamentu soliście. Jeżeli chodzi o styl i strojenie gitary to jest to instrument transponujący o oktawę w dół.

Klasyczny strój gitary to E A d g h e1. Typowa skala gitary klasycznej to E-h2, chociaż ostatnio coraz częściej spotyka się instrumenty z dwudziestym progiem umożliwiającym wydobycie dźwięku c3. Wydobycie wyższych dźwięków możliwe jest za pomocą tak zwanych flażoletów a często też, w celu rozszerzenia skali, obniża się strój najniższej struny do D.

 Na gitarze klasycznej gra się na siedząco, opierając dolne wcięcie pudła na lewym kolanie a lewą nogę stawia się na podnóżku, z gryfem wzniesionym w górę i odchylonym od poziomu o kąt od 15° do 45°. W zastępstwie podnóżka, od kilku lat dostępne są na rynku poduszki lub tak zwanymi podgitarnikikami czyli przyssawkami pod gitarę, które umieszczane są między udem a instrumentem i stawiają gitarę w podobnej pozycji. Obie stopy są wtedy oparte o ziemię, dzięki czemu pozycja podczas gry jest bardziej naturalna i mniej obciąża kręgosłup dając taki sam komfort gry jak w przypadku podnóżka. W struny gitary uderza się palcami prawej ręki i tu zwykle gitarzyści wykorzystują do tego długie paznokcie prawej dłoni. Czasami do wydobywania dźwięku używa się kostki czyli piórka. Dotyczy to jednakże gitary akustycznej wyposażonej w metalowe struny i wykorzystywanej w muzyce rozrywkowej oraz gitary klasycznej w piosence turystycznej i poezji śpiewanej.

Obcinanie amplitudy jest możliwe dzięki wprowadzaniu dźwięków harmonicznych jako skutek zniekształceń nieliniowych. Fuzz prekursor overdrive i distortion zamienia sygnał wejściowy w sygnał quasi prostokątny, co odpowiada wprowadzeniu nieparzystych harmonicznych do sygnału.

Uzyskane wówczas brzmienie jest ziarniste i skompresowane. Efekt ten był z początkowo implementowany za pomocą uszkadzania membrany głośnika, następnie na drodze elektronicznej, przez obcinanie wierzchołków sygnału na półprzewodnikowych elementach germanowych. Jeszcze inne efekty to distortion (zniekształcenie), który powoduje charakterystyczny metaliczny dźwięk gitary, uzyskiwany dzięki wprowadzaniu harmonicznych. Charakteryzuje się on stosunkowo agresywnym brzmieniem. Overdrive (przester) to efekt podobny do distortion, jednak mniej agresywny w brzmieniu. Ma on w zamyśle symulować przesterowany wzmacniacz lampowy a sygnał zawiera przewagę parzystych harmonicznych. Efekty modulacyjne to na przykład Pitch Shifter, który polega na zmianie sygnału w domenie częstotliwości. Chorus (chór), który jest uzyskiwany przez zmieszanie sygnału bezpośredniego z sygnałem opóźnionym i jest to równoznaczne z zastosowaniem filtru grzebieniowego. Flanger jest to jeden z najstarszych efektów, wykorzystywany już przez Beatlesów i jest rodzajem chorusa, w którym czas opóźnienia sygnału jest mniejszy.

A powroty do korzenia pozwały na odkrycie na nowo wielu utworów, zawłaszcz, gdy chodzi o jakiś przebój. Takie wrócenie do przeszłości może odświeżyć i dodać iskierki pomyślą na przykład na kolejną płytę. Ten gatunek muzyczny powstał z połączenia muzyki zachodnioafrykañskiej i europejsko- amerykañskiej, może dlatego te dźwięki są tak niesamowite i niepowtarzalnie.

Główne brzmienie zapewnia gitara, idealnie współgrająca z pozostałymi instrumentami. Dodatkowym plusem jazzu jest fakt, że powstał z połączenie muzyki ludowej, artystycznej i rozrywkowej. Ma on wiele charakterystycznych dźwięków, a przede wszystkim rytm synkopowany. Warto wspomnieć o dowolności interpretacji i aranżu, co nadaje niepowtarzalność utworów, zwłaszcza na koncertach. Ja osobiście w jazzie najbardziej cenie tendencje do improwizacji, zwłaszcza gdy chodzi o tak zwane solówki, a najlepsza do tego jest gitara. Ta tendencja, ma swoje korzenie w historii, taj muzyki. Jej twórcami są bowiem potomkowie niewolników, którzy zostali przywiezieni z Afryki. Nie potrafili oni czytać, ani pisać, a o zapisie nutowym nie ma co nawet mówić. Dlatego gdy mili już w głowie pewną melodie, nie potrafili jej nigdzie zapisać. Dlatego gdy próbowali ją odtworzyć nie udawało im się to dosłownie i idealnie. Myślę, że to właśnie ta niesamowita historia nadaje tak niesamowitego charakteru temu gatunkowi muzyki. Wielu ludzi niezdane sobie sprawy z tego skąd wzięła się ta muzyka, ale wystarczy kilka pierwszych taktów, by się w niej zakochać.