Wyszukiwarka
Archiwum

Posts Tagged ‘historia’

« Starsze posty

Historia gitary elektrycznej od momentu jej wynalezienia w 1931 roku

February 3rd, 2010 |


Historia gitary elektrycznej sięga roku 1931, w którym George Beauchamp stracił pracę u producenta gitar National i pozostając w domu, eksperymentował całe tygodnie przy stole kuchennym, używając prostych narzędzi i materiałów znalezionych w domu takich jak kawałki drutu i magnesy.

Skonstruował w ten sposób pierwszy przetwornik gitarowy. Już wcześniej, w 1925 roku, pragnąc wzmocnić dźwięk swojej gitary, George Beauchamp eksperymentował bezowocnie z igłą gramofonu ale wynaleziony przez niego i później opatentowany przetwornik został użyty w pierwszej gitarze elektrycznej, która została zbudowana w ciągu jednego wieczoru przez przyjaciela Beauchampa, Paula Bartha, lutnika pracującego dla National, i to w dodatku na tym samym kuchennym stole, przy którym pracował Beauchamp.

Z prototypem pierwszej gitary elektrycznej nazwanej “patelnią” wynalazcy udali się do Adolpha Rickenbackera i namówili go do współpracy przy produkcji tego instrumentu. Ze względu na swoje powszechnie znane nazwisko, które należało również do lotnika z pierwszej wojny światowej, Eddiego Rickenbackera, firmę nazwano Rickenbacker. Firma ta później produkowała do dziś bardzo cenione na rynku gitary basowe. “Patelnia”, którą wynaleźli okazała się wielkim sukcesem, chociaż stosowano ją prawie wyłącznie jako gitarę hawajską. Sukces wynalezionego instrumentu, czyli gitary zachęcił innych do podobnych przedsięwzięć. W wyniku takich poszukiwań producent instrumentów muzycznych, Gibson, stworzył zespół pracujący nad konstrukcją przetwornika podobnego do tego który stworzył Beauchamp. W wyniku tych prac w 1935 powstała słynna gitara elektryczna ES-150, zwana hiszpańską gitarą elektryczną. Była to gitara z pudłem rezonansowym, z charakterystycznymi dla instrumentów smyczkowych otworami po obu stronach nasady gryfu, posiadająca również zestaw przetworników nowej konstrukcji, zyskała ona dzięki temu wielka popularność. Gitara ta od początku sprzedawała się w dużych ilościach.

Kategoria Historia jazzu | Tagi: , , , , , , |

Jazz historycznie i etapowo

January 9th, 2010 |


Historie jazzu na dzielimy na kilka postępujących po sobie etapów. Jest to przede wszystkim muzyka trudna do scharakteryzowania, dlatego, że czerpie inspiracje z najróżniejszych źródeł.

W historii jazzu możemy wyróżnić jego początki czyli powstanie gatunku około 1990 roku. Wówczas jazz korzysta z takich źródeł jak niewolnicze pieśni pracy tak zwane work songs, murzyńskie śpiewy religijne, tak zwane negro spirituals. Muzyka ta czerpie inspirację również z ballad i hymnów białych osadników z Europy a także tańca misterni tak zwanych cake – walks. Na jazz maja również wpływ marsze i fortepianowe ragtimy.

Formowanie się muzyki jaką jest jazz datuje się na okres pomiędzy 1900 a 1920 rokiem, kiedy to w USA na południu w stanach Dixieland, w dużych miastach takich jak Nowy Orlean, St. Louis, Memphis, Baltimore, w dzielnicach czarnoskórych powstawały pierwsze zespoły jazzu tradycyjnego, klasycznego i anglojęzycznego. Składały się one przede wszystkim z takich instrumentalni jak klarnet, kornet, puzon, bębny, fortepian, kontrabas i gitara. Wówczas pojawiła się nazwa ,,Jass”, oznaczająca zgiełk i hałas, która na początku swojego istnienia była używana do ośmieszania nowoorleańskiego zespołu Browna i innych grup wykonujących tę muzykę. Kolejnym okresem ważnym dla jazzu jest okres klasyczny czyli tradycyjny datowany na lata od około 1920 do 1935roku. Rozpoczyna się w 1917 roku w Nowym Yorku po nagraniu pierwszych płyt jazzowych przez zespoł Orginal Dixieland Jazz Band. W tym okresie ugruntowano formację instrumentalną i jazzowe gatunki muzyczne a na świecie powstają dwa nowe centra tej muzyki, Chicago i Nowy York. Główni przedstawiciele tego okresu to miedzy innymi King Oliver, Louis Armstrong, Jelly Rolmorton, murzyński zespół Kreole Jazz Band oraz zespół białych jazzmanów New Orleans Rhythm Kings. Okres swingowy to lata 1935 – 1945, które są dominacją jazzu orkiestrowego. Powstają swingowe big bandy, które staja się wzorcem dla całej ówczesnej muzyki tanecznej. Ostatnim okresem jest okres jazzu nowoczesnego, który rozpoczyna się stylem Be Bop po 1945 roku.

Kategoria Historia jazzu | Tagi: , , , , , , , |

Wpływy jazzu i proces jego powstania

December 1st, 2009 |


Jazz powstał na drodze złożonego, wielofazowego procesu, w którym można wyróżnić etap rozwoju afrykańskiej muzyki ludowej i włączenia do niej elementów muzyki amerykańsko-europejskiej. Wyodrębniania się gatunki muzyczne stanowiące źródła jazzu, którymi są negro spirituals, plantation songs, blues, ragtime, które wpływają na tworzenie się nowego nurtu muzycznego w końcu dziewiętnastego wieku. Ludność afrykańska, jak wiadomo była sprowadzona do Ameryki Północnej już w wieku szesnastym i siedemnastym. Muzyka tej ludności towarzyszyła ekstatycznym obrzędom, tańcom oraz zajęciom codziennym.

Ze względu na warunki życia i korzenie tworzenie tej muzyki było proste, ponieważ miała ona przede wszystkim charakter wokalny, gdzie często posługiwano się falsetem, a wszystko to przy nieskomplikowanej melodyce. Powszechnie stosowana w niej była heterofonia, która jest formą wykonawczą tak zwanego call-and-response, czyli zawołania lub pytania głosu solowego i odpowiedzi chóru.

Na pieśni afrykańskie czy tworzone przez czarnoskórych innych narodowości w danym okresie wywierała też duży wpływ hymnodia protestancka, a w niektórych rejonach muzyka francuska oraz hiszpańska. Wpływy, jakie wniosła do jazzu muzyka protestancka to przede wszystkim hymny i psalmy, zawarte w śpiewnikach tekstowych lub zawierających też melodie opracowane na wiele głosów. W wieku dziewiętnastym z tej syntezy w muzyce czarnej ludności Stanów Zjednoczonych wyklarowały się nowe style i gatunki muzyczne, kluczowe dla genezy jazzu takie jak white spirituals, obejmujące religious ballads, folk-hymns i revival spirituals oraz negro spirituals, obejmujące takie odłamy jak ring-shout, song-sermons, jubilee, spiritual mellows i gospel songs, które razem z plantation songs weszły w skład kultury tak czarnych, jak i białych Południa.

Kolejne gatunki, które czerpią z jazzu to trudne do zdefiniowania blues i ragtime. Ragtime powstał jako przeniesienie na fortepian stylu gry na banjo, który charakteryzuje się rytmem krzyżującym się lub synkopowanym oraz w odróżnieniu do pozostałych może być zapisywany nutowo. Blues natomiast charakteryzuje się nastrojowością, wywodzącą się ze spirituals oraz zawołań i odpowiedzi czy zawodzeń charakterystycznych dla udziału chóru.

Kategoria Historia jazzu, Jazz ogólnie | Tagi: , , , , , , |

JAZZ – pochodzenie

November 6th, 2009 |


Jazz wywodzi się z bluesa a wyróżnić możemy bardzo dużo jego odmian, do których zaliczymy między innymi Cool jazz, czyli styl w muzyce jazzowej rozwijający się w latach czterdziestych i pięćdziesiątych dwudziestego wieku. Muzycy grali mniej atrakcyjnie pod względem brzmienia a bardziej wyrafinowanie pod względem doboru materiału. Chodziło o to, co muzyk improwizuje a nie o to jak to robi. Grali bardziej intelektualnie. Styl ten był przeciwnością be- bopu. Jego agresywności przeciwstawiał aranżacje wyciszone i stonowane.

Często postrzegany był, jako muzyka pozbawiona emocji. Cool jazz przez swoją „beznamiętność” sprawił, że zanikało zainteresowanie jazzem nowoczesnym. Hard- bop tak zwany twardy bop lub ciężki bop- to odmiana stylu należąca do modern jazzu. Była przejawem chęci powrotu do źródeł jazzu; do bluesa, silnej emocjonalności. Rozwijała siew latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku. Zawiera w sobie wpływy bluesa, oraz muzyki gospel. ﾏródłem tego stylu był be-bop.

Najsłynniejsi jego przedstawiciele to między innymi Cannonball Adderley, Art Blakey oraz Clifford Brown. Koñcowy etap tego kierunku przypada na lata sześćdziesiąte, którego przedstawiciele przeszli do swobodniejszej improwizacji tak zwanej „free”. Kolejna odmiana jazzu to jazz rock. Jego początki przypadają na lata sześćdziesiąte dwudziestego wieku, kiedy to rockmani chcieli poszerzać granicę swoich możliwości a jazzmani widzieli rosnącą popularność rocka. Jak sama nazwa wskazuje jest to połączenie elementów rockowych i jazzowych. Charakterystyczne elementy dla tego rodzaju jazzu to mocny rytm, improwizacja, użycie instrumentów elektrycznych o mocnym brzmieniu takich jak gitara elektryczna, basowa, instrumenty klawiszowe oraz aparatura wzmacniająca. Największą popularność jazz rock osiągnął w latach siedemdziesiątych. Do dzisiaj jest on grany i słuchany. Popularni przedstawiciele tego stylu to Miles Davis, Tony Williams a najbardziej znana grupa to The Mahavishnu Orchestra. Jazz rock również w Polsce miał swoich przedstawicieli takich jak Kombi czy Czesław Niemen.

Kategoria Jazz ogólnie | Tagi: , , , , |

Nowy styl muzyczny

October 17th, 2009 |


Jazz powstał na początku dwudziestego wieku, na południowych krañcach Stanów Zjednoczonych, dokładnie wmieście Nowy Orleanu. Jazz wywodzi się z połączenia stylów muzyczki zachodnioafrykañskiej z europejsko-amerykañskiej. Można w posty sposób napisać, że jest to połączenie różnych stylów, do których należą między innymi muzyka ludowa czyli folklorystyczna, artystyczna z rozrywkową. Muzyka jazzowa charakteryzuje się synkopowanym rytem.

Muzycy jazzowi w tworzeniu mają w pewien sposób pewną dowolność w interpretacjach, aranżacjach bądź wszelkich improwizacji artystycznych. W pewnym stopniu jest to wytłumaczone na podstawie tego, że jako pierwsi twórcy owego gatunku, byli potencjalnymi potomkami niewolników, którzy nie mieli znajomości pisania i odczytywania nut. Wyróżnia się trzy fundamentalne zasady muzyki jazzowej, do nich należą między innymi swing, kod indywidualny oraz funkcja ekstatyczna.

Swing w ujęciu pewnego artystyczny wywodzi się z ogólnych praktyk wśród ludów afrykañskich. Cała charakterystyka przejawia się w rytmice jazzowej, która polega na precyzyjnej lekkości połączone z całą sprężystością rytmu. Cała muzyka jazzowa opiera się na technicznym aspekcie, podziałach taktów, na nierówne. Cały utwór nie jest możliwy do zapisywania linii melodycznej. Kompozycja wywołuje bardzo specyficzną mowę wszystkich instrumentów. Kod indywidualny muzyki jazzowej jest bardzo identyfikujący z wykonawcą w sposób komunikowania się wykonawcą oraz słuchaczem. Wyróżnia się w odpowiedniej melodii, ostrości oraz vibrato i wszystkich zmianach w natęzaniach dźwięków. Funkcją ekstatyczna muzyki jazzowej pochodzi z religijnej charakterystyki tañców wywodzących się z kontynentu zachodnioafrykañskiego. W trakcie koncertów następuje improwizacja koncertów i szczególnie wtedy tañce obrzędowe są najbardziej widoczne. Jazz ma ciemny styl, charakteryzuje się wśród czarnoskórych ludzi. Często na koncertach są grywane solówki na saksofonie, które dodatkowo podkreślają całą imprezę.

Kategoria Style muzyczne | Tagi: , , , , , , |
« Starsze posty
Categories