Ta gitara posiadała większe pudło rezonansowe niż instrumenty dotychczas używane oraz belkowanie w kształcie wachlarza, co podniosło siłę i poprawiło barwę brzmienia tego instrumentu. Gitara klasyczna wyposażona jest w miękkie struny, dawniej wykonywane z preparowanych jelit zwierzęcych a następnie począwszy od 1946 roku strun wykonanych z nylonu. Gitara klasyczna jest instrumentem stosunkowo cichym, dlatego rzadko używana w grze zespołowej i najczęściej służy jako instrument do akompaniamentu soliście. Jeżeli chodzi o styl i strojenie gitary to jest to instrument transponujący o oktawę w dół.

Klasyczny strój gitary to E A d g h e1. Typowa skala gitary klasycznej to E-h2, chociaż ostatnio coraz częściej spotyka się instrumenty z dwudziestym progiem umożliwiającym wydobycie dźwięku c3. Wydobycie wyższych dźwięków możliwe jest za pomocą tak zwanych flażoletów a często też, w celu rozszerzenia skali, obniża się strój najniższej struny do D.

 Na gitarze klasycznej gra się na siedząco, opierając dolne wcięcie pudła na lewym kolanie a lewą nogę stawia się na podnóżku, z gryfem wzniesionym w górę i odchylonym od poziomu o kąt od 15° do 45°. W zastępstwie podnóżka, od kilku lat dostępne są na rynku poduszki lub tak zwanymi podgitarnikikami czyli przyssawkami pod gitarę, które umieszczane są między udem a instrumentem i stawiają gitarę w podobnej pozycji. Obie stopy są wtedy oparte o ziemię, dzięki czemu pozycja podczas gry jest bardziej naturalna i mniej obciąża kręgosłup dając taki sam komfort gry jak w przypadku podnóżka. W struny gitary uderza się palcami prawej ręki i tu zwykle gitarzyści wykorzystują do tego długie paznokcie prawej dłoni. Czasami do wydobywania dźwięku używa się kostki czyli piórka. Dotyczy to jednakże gitary akustycznej wyposażonej w metalowe struny i wykorzystywanej w muzyce rozrywkowej oraz gitary klasycznej w piosence turystycznej i poezji śpiewanej.

Obcinanie amplitudy jest możliwe dzięki wprowadzaniu dźwięków harmonicznych jako skutek zniekształceń nieliniowych. Fuzz prekursor overdrive i distortion zamienia sygnał wejściowy w sygnał quasi prostokątny, co odpowiada wprowadzeniu nieparzystych harmonicznych do sygnału.

Uzyskane wówczas brzmienie jest ziarniste i skompresowane. Efekt ten był z początkowo implementowany za pomocą uszkadzania membrany głośnika, następnie na drodze elektronicznej, przez obcinanie wierzchołków sygnału na półprzewodnikowych elementach germanowych. Jeszcze inne efekty to distortion (zniekształcenie), który powoduje charakterystyczny metaliczny dźwięk gitary, uzyskiwany dzięki wprowadzaniu harmonicznych. Charakteryzuje się on stosunkowo agresywnym brzmieniem. Overdrive (przester) to efekt podobny do distortion, jednak mniej agresywny w brzmieniu. Ma on w zamyśle symulować przesterowany wzmacniacz lampowy a sygnał zawiera przewagę parzystych harmonicznych. Efekty modulacyjne to na przykład Pitch Shifter, który polega na zmianie sygnału w domenie częstotliwości. Chorus (chór), który jest uzyskiwany przez zmieszanie sygnału bezpośredniego z sygnałem opóźnionym i jest to równoznaczne z zastosowaniem filtru grzebieniowego. Flanger jest to jeden z najstarszych efektów, wykorzystywany już przez Beatlesów i jest rodzajem chorusa, w którym czas opóźnienia sygnału jest mniejszy.

Skonstruował w ten sposób pierwszy przetwornik gitarowy. Już wcześniej, w 1925 roku, pragnąc wzmocnić dźwięk swojej gitary, George Beauchamp eksperymentował bezowocnie z igłą gramofonu ale wynaleziony przez niego i później opatentowany przetwornik został użyty w pierwszej gitarze elektrycznej, która została zbudowana w ciągu jednego wieczoru przez przyjaciela Beauchampa, Paula Bartha, lutnika pracującego dla National, i to w dodatku na tym samym kuchennym stole, przy którym pracował Beauchamp.

Z prototypem pierwszej gitary elektrycznej nazwanej “patelnią” wynalazcy udali się do Adolpha Rickenbackera i namówili go do współpracy przy produkcji tego instrumentu. Ze względu na swoje powszechnie znane nazwisko, które należało również do lotnika z pierwszej wojny światowej, Eddiego Rickenbackera, firmę nazwano Rickenbacker. Firma ta później produkowała do dziś bardzo cenione na rynku gitary basowe. “Patelnia”, którą wynaleźli okazała się wielkim sukcesem, chociaż stosowano ją prawie wyłącznie jako gitarę hawajską. Sukces wynalezionego instrumentu, czyli gitary zachęcił innych do podobnych przedsięwzięć. W wyniku takich poszukiwań producent instrumentów muzycznych, Gibson, stworzył zespół pracujący nad konstrukcją przetwornika podobnego do tego który stworzył Beauchamp. W wyniku tych prac w 1935 powstała słynna gitara elektryczna ES-150, zwana hiszpańską gitarą elektryczną. Była to gitara z pudłem rezonansowym, z charakterystycznymi dla instrumentów smyczkowych otworami po obu stronach nasady gryfu, posiadająca również zestaw przetworników nowej konstrukcji, zyskała ona dzięki temu wielka popularność. Gitara ta od początku sprzedawała się w dużych ilościach.