Posts Tagged ‘jazz’
Jazz historycznie i etapowo

Historie jazzu na dzielimy na kilka postępujących po sobie etapów. Jest to przede wszystkim muzyka trudna do scharakteryzowania, dlatego, że czerpie inspiracje z najróżniejszych źródeł.
W historii jazzu możemy wyróżnić jego początki czyli powstanie gatunku około 1990 roku. Wówczas jazz korzysta z takich źródeł jak niewolnicze pieśni pracy tak zwane work songs, murzyńskie śpiewy religijne, tak zwane negro spirituals. Muzyka ta czerpie inspirację również z ballad i hymnów białych osadników z Europy a także tańca misterni tak zwanych cake – walks. Na jazz maja również wpływ marsze i fortepianowe ragtimy.
Formowanie się muzyki jaką jest jazz datuje się na okres pomiędzy 1900 a 1920 rokiem, kiedy to w USA na południu w stanach Dixieland, w dużych miastach takich jak Nowy Orlean, St. Louis, Memphis, Baltimore, w dzielnicach czarnoskórych powstawały pierwsze zespoły jazzu tradycyjnego, klasycznego i anglojęzycznego. Składały się one przede wszystkim z takich instrumentalni jak klarnet, kornet, puzon, bębny, fortepian, kontrabas i gitara. Wówczas pojawiła się nazwa ,,Jass”, oznaczająca zgiełk i hałas, która na początku swojego istnienia była używana do ośmieszania nowoorleańskiego zespołu Browna i innych grup wykonujących tę muzykę. Kolejnym okresem ważnym dla jazzu jest okres klasyczny czyli tradycyjny datowany na lata od około 1920 do 1935roku. Rozpoczyna się w 1917 roku w Nowym Yorku po nagraniu pierwszych płyt jazzowych przez zespoł Orginal Dixieland Jazz Band. W tym okresie ugruntowano formację instrumentalną i jazzowe gatunki muzyczne a na świecie powstają dwa nowe centra tej muzyki, Chicago i Nowy York. Główni przedstawiciele tego okresu to miedzy innymi King Oliver, Louis Armstrong, Jelly Rolmorton, murzyński zespół Kreole Jazz Band oraz zespół białych jazzmanów New Orleans Rhythm Kings. Okres swingowy to lata 1935 – 1945, które są dominacją jazzu orkiestrowego. Powstają swingowe big bandy, które staja się wzorcem dla całej ówczesnej muzyki tanecznej. Ostatnim okresem jest okres jazzu nowoczesnego, który rozpoczyna się stylem Be Bop po 1945 roku.
Wpływy jazzu i proces jego powstania

Jazz powstał na drodze złożonego, wielofazowego procesu, w którym można wyróżnić etap rozwoju afrykańskiej muzyki ludowej i włączenia do niej elementów muzyki amerykańsko-europejskiej. Wyodrębniania się gatunki muzyczne stanowiące źródła jazzu, którymi są negro spirituals, plantation songs, blues, ragtime, które wpływają na tworzenie się nowego nurtu muzycznego w końcu dziewiętnastego wieku. Ludność afrykańska, jak wiadomo była sprowadzona do Ameryki Północnej już w wieku szesnastym i siedemnastym. Muzyka tej ludności towarzyszyła ekstatycznym obrzędom, tańcom oraz zajęciom codziennym.
Ze względu na warunki życia i korzenie tworzenie tej muzyki było proste, ponieważ miała ona przede wszystkim charakter wokalny, gdzie często posługiwano się falsetem, a wszystko to przy nieskomplikowanej melodyce. Powszechnie stosowana w niej była heterofonia, która jest formą wykonawczą tak zwanego call-and-response, czyli zawołania lub pytania głosu solowego i odpowiedzi chóru.
Na pieśni afrykańskie czy tworzone przez czarnoskórych innych narodowości w danym okresie wywierała też duży wpływ hymnodia protestancka, a w niektórych rejonach muzyka francuska oraz hiszpańska. Wpływy, jakie wniosła do jazzu muzyka protestancka to przede wszystkim hymny i psalmy, zawarte w śpiewnikach tekstowych lub zawierających też melodie opracowane na wiele głosów. W wieku dziewiętnastym z tej syntezy w muzyce czarnej ludności Stanów Zjednoczonych wyklarowały się nowe style i gatunki muzyczne, kluczowe dla genezy jazzu takie jak white spirituals, obejmujące religious ballads, folk-hymns i revival spirituals oraz negro spirituals, obejmujące takie odłamy jak ring-shout, song-sermons, jubilee, spiritual mellows i gospel songs, które razem z plantation songs weszły w skład kultury tak czarnych, jak i białych Południa.
Kolejne gatunki, które czerpią z jazzu to trudne do zdefiniowania blues i ragtime. Ragtime powstał jako przeniesienie na fortepian stylu gry na banjo, który charakteryzuje się rytmem krzyżującym się lub synkopowanym oraz w odróżnieniu do pozostałych może być zapisywany nutowo. Blues natomiast charakteryzuje się nastrojowością, wywodzącą się ze spirituals oraz zawołań i odpowiedzi czy zawodzeń charakterystycznych dla udziału chóru.


