Posts Tagged ‘jazzu’
Jazz jak gatunek muzyczny i jego charakterystyka
November 30th, 2009 | 
Jazz, jest to gatunek muzyczny, który powstał w początkach XX wieku na południu Stanów Zjednoczonych. Jego źródła pochodzą z Nowego Orleaniu, gdzie powstaje jako połączenie muzyki zachodnioafrykańskiej i europejsko-amerykańskiej. Jazz, jako gatunek stanowi połączenie muzyki ludowej, artystycznej i rozrywkowej. Muzyka jaką jest jazz charakteryzuje się rytmem synkopowanym, a także dużą dowolnością interpretacyjną i aranżacyjną oraz tendencją do improwizacji, co miało związek z faktem, iż pierwszymi twórcami tego gatunku byli przeważnie nie znający nut potomkowie niewolników afrykańskich i amerykańskich.
Według niektórych muzykologów jazz jest raczej formą interpretacji niż stylem muzycznym samym w sobie. James Lincoln Collier, który szerzej zinterpretował ten gatunek wyróżnił trzy podstawowe atrybuty jazzu, które go charakteryzują a jest to swing, funkcja ekstatyczna i kod indywidualny. Swing to w ujęciu Colliera wywodząca się z praktyki czarnych muzyków istota rytmiki jazzowej, polegająca na specyficznej lekkości i sprężystości rytmu a w aspekcie technicznym polega na podziale taktu w muzyce na nierówne, niemożliwe do zapisu muzycznego jednostki rytmiczne oraz okazjonalnym stosowaniu vibrato, urozmaiceniu linii melodycznej akcentami rytmicznymi i częstych zmianach dynamiki, wywołującej efekt specyficznej przemowy instrumentów. Funkcja ekstatyczna jazzu wywodzi się z religijnego charakteru zachodnioafrykańskich tańców obrzędowych i zaznacza się w jazzie przede wszystkim w trakcie tak zwanych jam sessions czyli improwizowanych koncertów. Improwizacja natomiast i wzajemna inspiracja muzyków prowadzi do czynnego zaangażowania słuchaczy, wyrażającego się w aplauzie, okrzykach i oklaskach. Kod indywidualny jazzu to identyfikujący wykonawcę sposób komunikacji między nim a słuchaczami, który przejawia się w kreacji melodii, vibrato, ostrości i zmianach natężenia dźwięku lub zaniku dźwięku, co sprawia, że ta muzyka jest bardzo indywidualna zarówno w odniesieniu do twórcy jak i słuchacza, który może ją dowolnie interpretować.
Be bop
November 9th, 2009 |
Wielu spośród nas bardzo lubi słuchać jazzu, który obejmuje bardzo dużo różnych odmian, gatunków muzyki. Historia jazzu jest bardzo długa. W przeciągu wielu lat wyodrębniło się, więc wiele rodzajów tej muzyki. Niewątpliwie z jazzem związany jest Be bop. W latach 1942- 45 grupa muzyków murzyñskich grająca w klubach Nowego Jorkom językiem ekstrawaganckim u zaczęła improwizować popularne teksty stosując dziwne akordy i „poszarpane” frazy melodyczne. Zamiast tekstu zaczęli śpiewać nic nieznaczące sylaby. Muzycy Ci odznaczali się swoim ekstrawaganckim ubiorem i tylko otaczającą ich garstka fanów. W prasie pisano o nich, że są dziwakami narkomanami. Brak poparcia i uznania sprawił, że kilku pionierów be- bopu faktycznie stało się narkomanami.
Najwybitniejszym twórcą tego stylu był Charlie Parker.
Był indywidualnością pełną kompleksów konfliktów wewnętrznych. To on w małych zespołach w klubach wraz z nieliczną grupa muzyków tworzył podstawy tego nowego stylu. Inni bardzo znani przedstawiciele be- bopu to między innymi Dizzy Gillespie, Thelonious Monk i Lucky Thompson. Wielu z pionierów tego stylu poszło własną drogą i tworzyło big- bandy czy inne zespoły w celach zarobkowych.
Ta odmiana jazzu dawała im, bowiem nieograniczone pole do rozwoju indywidualnego. Be- bop dał początek jazzowi nowoczesnemu. Następny gatunek jazzu to Soul- jazz który nawiązuje do kultowej i obrzędowej muzyki wokalnej Murzynów, do pieśni kościelnych, żebraczych ludowych. Nie eksperymentuje, lecz skłania się ku bluesowi i szuka ładunku emocjonalnego w rytmie i melodii. Rozwój i popularność tego stylu przypada głownie na lata 60-te XX wieku. Głowni przedstawiciele to – Areta Franklin, zespół Sweet Inspiratins, Diana Ross i zespół wokalny The Supremes. Kolejny gatunek to Free- jazz który rozwinął się w latach 60-tych XX wieku. Za twórcę uważa się Ornette Colemana, który uprawiał nieskrępowana niczym improwizacje. Sięgał do motywów ludowych a także do skrajnej abstrakcji. Istotę free jazzu stanowi wykorzystywanie przez kompozytorów środków takich, jakie w danej chwili są mu potrzebne lub najbardziej się mu podobają. Charakterystyczne cech tego stylu to swobodność harmoniczna, intensywność wyrazu, zgrzyty, szmery w palecie dźwięków, polirytmiczność.
Kategoria Style muzyczne | 
Tagi: Be bop, czarni, ekstrawagancja, fani, gatunki, jazz, jazzu, rodzaje, sylaby | 
