Posts Tagged ‘muzycy’
Gitara akustyczna, jej budowa i historia

Według niektórych źródeł gitarą akustyczną nazywany jest instrument towarzyszący, służący do grania akordami, co decyduje o tym, że ma nieco inną budowę niż gitara klasyczna.
Przede wszystkim gitara akustyczna ma węższy gryf, co ułatwia chwytanie akordów oraz większe pudło rezonansowe. Zwykle używane są struny stalowe wykonane ze stali wysokowęglowej oraz dodatkowo zwykle cztery struny są owijane drutem z brązu.
W literaturze spotyka się czasami rozróżnienie rodzajów gitary ze względu na materiał, z jakiego wykonane są struny i wynikające z tego konsekwencje konstrukcyjne a w takim rozumieniu gitara akustyczna to gitara o stalowych strunach. W niektórych przypadkach za gitary akustyczne uważa się całą grupę gitar, których źródłem wzmocnienia dźwięku jest pudło rezonansowe, w przeciwieństwie do gitar elektrycznych, w których wzmocnienia dźwięku strun dokonuje się dzięki użyciu wzmacniaczy gitarowych, czyli za pośrednictwem prądu elektrycznego.
Przedstawiona definicja zalicza do gitar akustycznych także gitarę klasyczną. Ze względu na mocniejszy naciąg strun gitara akustyczna ma wzmocnioną konstrukcję w stosunku do gitary klasycznej a wzmocnieniu uległ również gryf oraz jego połączenie z pudłem rezonansowym. Mechanizm naciągu strun w starych konstrukcjach gitar klasycznych, który oparty jest na połączeniach klinowych, okazał się niewystarczający i został zastąpiony przez miniaturowe przekładnie lub inne podobne rozwiązania. Wynalezienie gitary akustycznej było podyktowane koniecznością naturalnego wzmocnienia dźwięku gitary grającej w zespole z innymi instrumentami, ponieważ gitara akustyczna spełniła to zadanie, lecz tylko połowicznie. Zastosowanie stalowych strun podniosło natężenie dźwięku, zmieniły także jego barwę na bardziej ostrą i wyraźną, niż w gitarze klasycznej, lecz ciągle było to za mało, by gitara stała się instrumentem wiodącym w big bandzie jazzowym. Problem ten rozwiązała dopiero gitara elektryczna, która pojawiła się w 1935 roku.
Historia gitary elektrycznej od momentu jej wynalezienia w 1931 roku

Historia gitary elektrycznej sięga roku 1931, w którym George Beauchamp stracił pracę u producenta gitar National i pozostając w domu, eksperymentował całe tygodnie przy stole kuchennym, używając prostych narzędzi i materiałów znalezionych w domu takich jak kawałki drutu i magnesy.
Skonstruował w ten sposób pierwszy przetwornik gitarowy. Już wcześniej, w 1925 roku, pragnąc wzmocnić dźwięk swojej gitary, George Beauchamp eksperymentował bezowocnie z igłą gramofonu ale wynaleziony przez niego i później opatentowany przetwornik został użyty w pierwszej gitarze elektrycznej, która została zbudowana w ciągu jednego wieczoru przez przyjaciela Beauchampa, Paula Bartha, lutnika pracującego dla National, i to w dodatku na tym samym kuchennym stole, przy którym pracował Beauchamp.
Z prototypem pierwszej gitary elektrycznej nazwanej “patelnią” wynalazcy udali się do Adolpha Rickenbackera i namówili go do współpracy przy produkcji tego instrumentu. Ze względu na swoje powszechnie znane nazwisko, które należało również do lotnika z pierwszej wojny światowej, Eddiego Rickenbackera, firmę nazwano Rickenbacker. Firma ta później produkowała do dziś bardzo cenione na rynku gitary basowe. “Patelnia”, którą wynaleźli okazała się wielkim sukcesem, chociaż stosowano ją prawie wyłącznie jako gitarę hawajską. Sukces wynalezionego instrumentu, czyli gitary zachęcił innych do podobnych przedsięwzięć. W wyniku takich poszukiwań producent instrumentów muzycznych, Gibson, stworzył zespół pracujący nad konstrukcją przetwornika podobnego do tego który stworzył Beauchamp. W wyniku tych prac w 1935 powstała słynna gitara elektryczna ES-150, zwana hiszpańską gitarą elektryczną. Była to gitara z pudłem rezonansowym, z charakterystycznymi dla instrumentów smyczkowych otworami po obu stronach nasady gryfu, posiadająca również zestaw przetworników nowej konstrukcji, zyskała ona dzięki temu wielka popularność. Gitara ta od początku sprzedawała się w dużych ilościach.

