Trzy podstawowe atrybutu jazzu wyróżnia James Lincoln Collier i jest to swing, funkcję ekstatyczną i kod indywidualny. Swing to istota rytmiki jazzowe w ujęciu Colliera wywodząca się z praktyki czarnych muzyków, która polega na specyficznej lekkości i sprężystości rytmu. Funkcja estetyczna jazzu wywodzi się religijnego charakteru zachodnioafrykañskich tañców obrzędowych. W jazzie zaznacza przede wszystkim w trakcie tzw jam sessions, improwizowanych koncertów. Improwizacja ta i wzajemna inspiracja muzyków prowadzi przede wszystkim do czynnego zaangażowania słuchaczy, wyrażającego się w aplauzie, okrzykach, oklaskach. Natomiast kod indywidualny jazzu czyli to nic innego jak sposób komunikatowania się wykonawcy a słuchaczem, który jest identyfikujący dla wykonawcy, przejawiający się w kreacji melodii, vibrato, ostrości i zmianach natężenia dźwięku, zaniku dźwięku. Do przedstawicieli polskich, którzy interesowali się jazzem należą: Krzysztof Komeda, Zbigniew Namysłowski, Michał Urbaniak. Krzysztof Komeda to polski kompozytor i pianista jazzowy, twórca znanych na całym świecie standardów jazzowych i muzyki filmowej. Ten kompozytor i pianista napisał muzykę do 65 filmów. Zbigniew Namysłowski to saksofonista polski jazzowy i właśnie współpracował on miedzy innymi z Krzysztofem Komedą. Michał Urbaniak to polski kompozytor i muzyk jazzowy, który grywał głównie na skrzypcach i na saksofonie, wytwórca polskiej szkoły jazzu.